De Husqvarna SM

Bij Husqvarna mogen ze niet klagen over het voorbije wereldkampioenschap Supermoto. In de S1 (450) klasse werden de jongens uit Varese wereldkampioen bij de constructeurs én ze haalden met Adrien Chareyre de individuele titel binnen. In het S2 kampioenschap (de open klasse) was er geen kruid gewassen tegen onze eigen Gerald Delépine.

Husqvarna bereikt met zijn SM motoren een breed publiek. Met de SM125 mikken de Italianen op het jonge volkje, terwijl ze met de zware SM610 zelfs meer dan alleen maar een supermoto aanbieden. De kern bevindt zich echter tussen die twee modellen in. Met de SM450R en 510R biedt men zeer sportieve supermotards aan, met een degelijk competitie potentieel, maar met tegelijk genoeg extra’s om het goed te doen op de openbare weg. En dan is er nog de SM 450RR. Dat is een puur op competitiegerichte motor, met heel wat exclusieve spullen er op.



De komst van de injectie heeft in wezen weinig veranderd aan het motorkarakter. De SM’s hebben geen last van on-off gedrag en hebben –afgaande op deze test- een zo goed als identieke vermogensafgifte als hun voorgangers. De injectie biedt natuurlijk wel een aantal voordelen op het vlak van de afstelling. Ook goed om weten is dat de wendbaarheid van de 450 een enorm voordeel heeft, maar anderzijds is de extra soepelheid en de grotere krachtontwikkeling bij lage omwentelingssnelheden van de 510 net zo goed een troef. Zelfs op korte en technische circuitjes, is het mooi meegenomen als je minder moet schakelen en nog meer kracht ter beschikking hebt.



De SM 125 lijkt een ideale instapmotor voor het jonge volkje dat de kunst van het driften onder de knie wil krijgen. Tenminste: als het over remmend driften gaat, want het achterwiel op pure power laten uitbreken is er natuurlijk niet bij. Als je de voorrem van de SM 125 vergelijkt met die van zijn zwaardere broers, valt hij een beetje tegen, maar anderzijds is dat soort stopper wel ruim sterk genoeg voor deze motor. Je moet gewoon wat harder nijpen… Door de afwezigheid van de motorrem op deze tweetakt en het drooggewicht van amper 113 kg, meet je je al snel een heel eigen rijstijl aan. Gas in de hoek, ontkoppelen zonder van het gas te gaan en gebruik maken van elke mm van het circuit om je snelheid aan te houden. Op die manier ga je harder rond dan je met een 125 cc voor mogelijk hield.



De SM 610, de grote broer uit de Huskie SM familie heeft geen R-letter in zijn naam, dus dat wil zeggen dat hij een beetje gematigder en dus veelzijdiger is. Dat wil echter niet zeggen dat je er niet mee op een circuit kunt.